تاجیک: به ژنرال‌های فسیل اصلاح‌طلب امیدی نمی‌توان داشت

به گزارش عصر امروز روزانه می‌توان از لابه‌لای گزارش‌ها و عناوین خبری رسانه‌های مکتوب و حتی غیر مکتوب، نکات قابل‌توجهی استخراج کرد؛ موضوعاتی که می‌تواند برای مخاطبین قابل‌استفاده و محوری برای تحلیل باشد، در گزارش روزانه نکات و تأملات قابل‌استخراج از رسانه‌ها برای مخاطبین عرضه خواهد شد همراه شوید. 
 *******
 الگوی برجام را به صورت برد-برد درباره قدرت منطقه ای ایران اجرا کنیم
 روزنامه شرق در سرمقاله امروز به قلم یکی از دیپلمات های ارشد دولت اصلاحات نوشت:
  «اروپا، روسیه و چین با ماجراجویی‌های ترامپ در توافق هسته‌ای مخالف هستند، بااین‌وجود، تحولات نمایانگر تلاش آمریکا برای تغییر زمین بازی، جلب نظر متحدان اروپایی به مباحث موشکی، تحولات منطقه و افزایش تنش و آغاز دوباره مرحله جدیدی از جنگ سرد با روسیه و چین است تا همگی آنان را به همراهی با استراتژی خود درباره ایران وادار کند. از این منظر آمریکا تلاش خواهد کرد با تغییر صحنه برخورد با ایران، مواضع کشورهای حامی برجام در رابطه با ایران را تحت تأثیر قرار دهد.در زمینه تحولات منطقه و اتهام‌زنی ترامپ به ایران، پیروزی‌های عراق و سوریه بر داعش و نقش برجسته ایران در این دستاورد، فرصت مناسبی برای انعطاف در سیاست‌های منطقه‌ای ایران در رابطه با کشورهای منطقه و برهم‌زدن ائتلاف‌های گذشته را فراهم کرده است که این تحولات را در راستای منافع خود تفسیر می‌کنند. ازاین‌رو بازگشایی کانال‌های مذاکره براساس منطق برد- برد، با وجود دشواری‌هایی که ناشی از عمیق‌شدن کدورت‌هاست، هنوز می‌تواند راهکار مناسبی برای ناکارآمدکردن سیاست‌های آمریکا برای استفاده ابزاری از کشورهای منطقه برای برخورد با ایران باشد».
 اصلاح طلبان و برخی دولتمردان در سال ۹۲ با ایجاد دوگانه «معیشت- هسته ای» تاکید کردند که با امضای برجام،تمامی مشکلات حتی مشکل آب خوردن مردم نیز رفع خواهد شد.
 با اجرای برجام، همانطور که منتقدین نیز پیش از آن بارها تاکید کرده بودند، تحریم ها پابرجا ماند. در حقیقت اقدامات ایران یکطرفه انجام شد و طرف مقابل- مشهور به قاتل زنجیره ای توافقات بین المللی- از اجرای تعهدات خود سرپیچی کرد.
 مقامات آمریکایی بارها به صراحت اعلام کردند که بدون شلیک حتی یک گلوله برنامه هسته ای ایران را متوقف کرده اند و در پی آن هستند تا این الگو، «هسته ای رفت ولی تحریم ها باقی ماند» را در دیگر مولفه های قدرت ایران نیز اجرا کنند.
 نکته تاسف برانگیز اینجاست که روزنامه های اصلاح طلب، علیرغم تجربه برجام،اصرار دارند که توانایی موشکی و قدرت منطقه ای ایران نیز به سرنوشت توانایی هسته ای دچار شود.
 به نظر شما در شرایطی که دشمن در چهارچوب عملیات روانی، تک‌تک منابع قدرت ملی-از جمله توان موشکی- را اسباب مزاحمت و دردسر برای ما جا می‌زند، اینکه رسانه‌های اصلاح طلب بگویند بهره‌مندی از قبیل این منابع، ماجراجویی و هزینه تراشیدن برای کشور است، یا دست‌کم بر سر این منابع می‌شود معامله «برد-برد برجام»! را تکرار کرد، آیا این قبیل اظهارات، همنوایی با دشمن نیست؟!
 جلایی پور: اگر میخواهید انقلاب نشود و نظام فرو نپاشد،باید راه اصلاحات را انتخاب کنید
 «حمیدرضا جلایی‌پور» در مصاحبه با روزنامه اعتماد گفت:
«برای حل ابرچالش‌های ایران چند راه بیشتر متصور نیست: یکی انقلاب کلاسیک دیگر، یا انقلاب آرام، یا فروپاشی ناشی از ناکارآمدی حاکمیت، یا تقاضای دخالت خارجی و بالاخره راه اصلاحات. کم‌هزینه‌ترین و ممکن‌ترین راه همان راه اصلاحات است که بیست سال است این مسیر را کثیری از اقشار جامعه ایران انتخاب کرده‌اند. بقیه راه‌ها ایران را وارد دوره‌ای از ناامنی می‌کند».
 اصلاح طلبان بارها در لفافه و یا صریحا اعلام کرده اند که باید ما در قدرت باشیم در غیر اینصورت نظام به سمت فروپاشی خواهد رفت. جالب اینجاست که این جماعت با چنین دیدگاهی، طرف مقابل را به دیکتاتوری و تمامیت خواهی نیز متهم می کند.
یکی از مصادیق دوگانه ی «یا اصلاحات-یا فروپاشی» انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ است. جریان اصلاح طلب در آن سال، شکست در انتخابات را نپذیرفت و دروغ بزرگ تقلب را مطرح کرد. همان دروغی که ابطحی بعدها اعتراف کرد که «تقلب،اسم رمز آشوب بود».
 برخی از فعالین اصلاح طلب پیش از این اذعان کرده بودند که یکی از نقاط ضعف جریان جریان اصلاحات این است که با جریان برانداز خارج از کشور مرزبندی نکرده است.
 آقای شیرزاد! خاطرتان هست که مسیح علی نژاد مردم را به دلفین های گرسنه تشبیه کرد
 «احمد شیرزاد» در مصاحبه با روزنامه آرمان گفت:
«ای کاش…برخی از آقایان با لباس معمولی و مبدل در خیابان‌ها راه می‌رفتند و در تاکسی و اتوبوس سوار می‌شدند و حرف‌های مردم کوچه وبازار را می‌شنیدند».
 با یک بررسی کوتاه درخصوص نسبت اصلاح طلبان با مردم پی می بریم که متاسفانه مردم در نگاه اصلاح طلبان صرفاً در نقش «ماشین رأی!» دیده می‌شوند و جوانان نیز در نقش «سیاهی لشکر میتینگ‌ها!».
 «محمد علی ابطحی» معاون رئیس دولت اصلاحات-۱۷ مرداد ۹۶- در مصاحبه با روزنامه شرق و در پاسخ به این سؤال که «سخت‌ترین و زمان‌گیرترین کار دفتر ریاست‌جمهوری چیست؟» گفت:«بخش سنگین این ماجرا مربوط به جمع‌آوری نامه‌های مردمی است که بعضاً با کامیون به دفتر ریاست‌جمهوری می‌رسیدند… متأسفانه بسیاری از نامه‌های مردمی خیلی نامه‌های قابلی نیست. برخی می‌گویند چون رئیس‌جمهور آمده به او نامه بدهیم که شاید در امور مالی گشایشی حاصل شود به‌همین‌دلیل هم تقریباً همه نامه‌های مردمی درخواست کمک مالی است».ابطجی در ادامه تصریح کرد که فقط نامه‌های احساسی خطاب به رئیس جمهور را جدا می‌کردیم!
 گفتنی است «مسیح علی نژاد» خبرنگار فراری اصلاح طلب-اردیبهشت ۸۷- در یادداشتی با عنوان «آواز دلفین‌ها» در یکی از روزنامه‌های اصلاح طلب با مقایسه توهین آمیز مردم با حیوانات سیرکی که آنها را در سفر تفریحی به جزیره کیش دیده است، به صدای آنها در هنگام دریافت غذا اشاره کرده که «سمفونی گرسنگی و گردن کجی و گدایی و گریه است» و استقبال مردمی از رئیس جمهور در سفرهای استانی را از همین جنس و حلقه پرشور مردمی به دور رئیس جمهورشان را همانند «جمع شدن حیوانات گرسنه به گرد جوانی متکبر» تعبیر کرد که «از شدت فقر به لقمه‌ای اندک راضی گردیده‌اند»!
 متاسفانه مردم و رسیدگی به مشکلاتشان از نگاه جریان اصلاح طلب صرفا بر مبنای رفتار قبیله‌ای سنجیده می‌شود. به همین خاطر اگر یارانه نقدی را رئیس جمهور قبلی بدهد گداپروری است و مجاز هستیم برایش یادداشت «آواز دلفین‌ها» بنویسیم ولی اگر شخص دیگری با زیرپا گذاشتن عزت مردم با روشی توهین آمیز «یارانه نقدی+سبد کالایی» بدهد باید یادداشت تعریف و تمجید بنویسیم و سوت و کف و هورا بکشیم.
 تاجیک: ژنرال های اصلاح طلب فسیل تر از آن هستند که بتوان به آنها امید بست
 «محمدرضا تاجیک» مشاور رئیس دولت اصلاحات در مصاحبه با روزنامه وقایع اتفاقیه گفت:
 «از اصلاح‌طلبان مومیایی و فسیل شده‌ای که دیری است نمی‌جوشند و به تاریخ پیوسته‌اند و مجسمه خود را در موزه اصلاح‌طلبی در گوشه‌ای نهاده و خود به مناسبات قدرت پیوسته‌اند، از اینها امیدی ندارم، کسانی که بارها با اصطلاح ژنرال‌های خود تعریف کرده از ایشان نام برده‌ام، کسانی که برای جریان اصلاح‌طلبی نه هزینه نظری پرداختند نه هزینه عملی و نه در گذشته اصلاح‌طلبی نام و نشانی از آنها نیست، دفعتا یافت شدند و طمع در میوه‌های نارس باغ دیگران کردند و تلاش دارند از این فضا بهره‌ای ببرند و منافع خودشان را تامین کنند، فسیل‌تر از آن هستند که بشود به آنها برای حرکت و تغییر و یک فضای جدید دخیل بست».
 «محمدرضا تاجیک»-آذر ۹۴- در مصاحبه با روزنامه شرق در انتقاد به اصلاح طلبان گفته بود:«انتقاد جدی من به اصلاح‌طلبانی است که یک نوع حیات آستانه انتخاباتی دارند. یعنی وقتی رایحه خوش قدرت – نه خدمت که دیربازی است رخت بربسته! – به مشام می‌رسد؛ پیدایشان می‌شود و فردایش غیبت صغری و کبری مشاهده می‌شود. یافت نمی‌شوند تا انتخابات بعدی».
 تاجیک پیش از انتخابات ریاست جمهوری سال جاری نیز در مصاحبه با جماران گفته بود:«اگر کسی در شرایط کنونی رئیس جمهور می‌شود مردم انتظار دارند که در زندگی روزمره آنها تغییر حاصل شود؛ بنابراین دولت کنونی باید تلاش کند که موفق شود؛ و این امکان ندارد مگر اینکه تغییر ساختاری بزرگی دهد و بسیاری از مدیران سنگین‌پای بی‌طراوت کنونی را تغییر دهد و در رویکردهای متصلبی که در عرصه‌های فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی پاسخ نداده تغییر ایجاد کند و با شادابی و توان افزون‌تر وارد صحنه شود و به نیازهای مردم پاسخ دهد».»
 مشاور رئیس دولت اصلاحات همچنین چندی پیش گفته بود:«ژنرال ها، چهره‌هایی تکراری هستند که هر موقع سفره قدرت پهن است حضور دارند».
 به گزارش مشرق با نگاهی دقیق تر پی می بریم که ژنرال ها و آقازاده ها، دو روی یک سکه هستند. از یک سو جریان اصلاح طلب بی‌توجه به لزوم چرخش نخبگان، اصطلاح «ژنرال» را اختراع کرده، تقدیس میکند و در معادله‌ای واژگونه، نشانه حقانیت افراد هم معرفی می‌شود! و از سوی دیگر، حضور آقازاده ها-بدون هیچگونه سابقه کاری- به عنوان یک حق و یک امر طبیعی و بدیهی تعبیر می شود.در نهایت این دو مسئله موجب می شود که استعدادها و منابع ملی کشورمان نادیده گرفته شده و از دست می رود.

منبع: سایت تحلیلی خبری عصر امروز – آخرین عناوین سیاسی :: rss_full_edition